1941.
Piše u Politici, Srpskom književnom glasniku.

Penzionisana.

Pogođena streljanjem đaka u Kragujevcu piše prvu verziju poeme.

1942.
Iproz objavljuje knjigu Dečja soba i ostale priče, a Jugoistok - Zagonetke lake za prvake đake Jovanke Hrvaćanin i Desanke Maksimović.

1943.
Iproz objavljuje Paukovu ljuljašku i Šarenu torbicu, a Jugoistok - Srce lutke spavaljke i druge priče za decu.

1944.
Aktivirana je, odmah posle oslobođenja Beograda, i vraćena na rad u Učiteljsku školu.

1945.
Štampa poemu Oslobođenje Cvete Andrić, izdavač Narodni front Jugoslavije (izdanje AFŽ Jugoslavije), prevodi s ruskog, sarađuje u Pioniru i Dugi.

1946.
Prosveta izdaje zbirku pesama Pesnik i zavičaj Desanke Maksimović u proleće, a tih dana u Beogradu je počeo da izlazi i prvi književni časopis posle oslobođenja Naša književnost, a u uredništvu su bili: Milan Bogdanović, Velibor Gligorić, Božidar Kovačević, Desanka Maksimović i Čedomir Minderović.
U Bugarskoj izlazi iz štampe antologija srpskih pesnika, među kojima su i stihovi Desanke Maksimović.

1947.
Prevodi s ruskog. Odlazi na omladinsku prugu Šamac- Sarajevo.

1948.
Dobija nagradu Saveta za prosvetu i kulturu za poemu Reka pomoćnica.

1949.
Potpisuje odgovor jugoslovenskih književnika sovjetskim književnicima F. Glatkovu i N. Tihonovu i drugima, a povodom kampanje oko Rezolucije Informbiroa.
Nakladni zavod Hrvatske objavljuje plaketu Otadžbina u prvomajskoj povorci.

1950.
Zagrebačka Zora objavljuje Izabrane pesme (pogovor Novak Simić), a Novo pokolenje u Beogradu štampa poemu za decu Reka pomoćnica ("radi se o stupanju jedne porodice, jednog imanja, u seosku radnu zadrugu").

Član je uprave Udruženja književnika Srbije. Prevodi Dostojevskog (pripovetke). Dobija nagradu vlade NR Srbije za Reku pomoćnicu.

1951.
Prosveta objavljuje knjigu Otadžbino, tu sam.

1952.
U novopokrenutom književnom glasniku Mlada kultura govori o svom profesorskom radu. (...)

1953.
Kao profesor Prve ženske gimnazije u Beogradu penzionisana je.


1954 - 1967. godina