1920.
Krajem prethodne godine u Beogradu je počeo da izlazi književno-politički časopis Misao (petnaestodnevno), a već početkom ove godine urednici Sima Pandurović i Velimir Živojinović Masuka objavljuju prvu pesmu Desanke Maksimović Jedna smrt i Pitanje. Kasnije će postati stalni saradnik Misli, a zahvaljujući toj saradnji upoznaće najviđenija imena naše literature toga doba, kao što su Isidora Sekulić, Gustav Krklec, ali i saradnike Srpskog književnog glasnika, među kojima i Bogdana Popovića, a potom Vinavera, Rastka Petrović a i druge predstavnike modernih strujanja u književnosti.

1921.
Ulazi u prvu antologiju pesama - pesnik Sima Pandurović uzima jedanaest pesama Desanke Maksimović za ovaj izbor časopisa Misli. Objavljuje prvu pesmu u Srpskom književnom glasniku.

1922.
Privodi kraju studije - prihvata se privremeno rada u privatnoj gimnaziji u Obrenovcu (predaje istoriju, književnost i crtanje). Mirko Deanović i Ante Petrović unose tri njene pesme u Antologiju savremene jugoslovenske lirike, Split.

1923.
Diplomira na Filozofskom fakultetu u Beogradu - postavljena je za suplenta u Trećoj ženskoj gimnaziji.

Saradnik je Venca, Ženskog pokreta, Raskrsnice i Srpskog književnog glasnika.

1924.
Svetislav B. Cvijanović, knjižar i izdavač na glasu, objavljuje prvu knjigu pesama mlade pesnikinje Pesme (naslovnu stranu uradio je Pjer Križanić). Ilustrovani list je izlazak ove knjige propratio kao značajan događaj u kulturi, jer - "izdavši zbirku ovih zaista ženskih pesma, kojih je kod nas očajno malo, g. Cvijanović je učinio jedan lep izdavački gest".

Krajem septembra izabrana je za pitomicu francuskog Ministarstva inostranih dela. Sredinom oktobra doputovala je u Pariz.

Prvi put četiri njene pesme izlaze na jednom stranom jeziku - na nemački ih prevodi Zlatko Gorjan i objavljuje u listu Belgrader Zeitung.


. godina